Het is een typisch socialistisch denkbeeld dat de nakomelingen der Palestijns-Arabische oorlogsvluchtelingen verwikkeld zouden zijn in een klassenstrijd tegen de Joden en de Israëlische regering. Omdat veel moderne Jodenhaters en andere liefhebbers van Arabische olie op deze (via massa-hypnose opgelegde) manier redeneren hanteren zij klassieke Marxistische begrippen zoals 'onderdrukking' en 'vrijheid', ook wanneer deze toch duidelijk NIET van toepassing zijn op de sinds de jaren '20 heersende oorlogssituatie tussen nationalistische Moslims en Joden.
Volgens de theorie zal de oorlog op het niveau van de klassenstrijd pas ten einde komen wanneer alle strukturen van het 'kapitaal' zullen zijn vernietigd en de rode vlag van de 'broederschap der arbeiders' overal wappert. Daarom geven vooral linkse partijen geen duimbreed toe. Voor hen is de democratische status van Israël (en andere landen) niet relevant, want zij voeren een ideologische strijd tegen 'de Joden' en 'de banken' in het algemeen! In hun ogen staan deze door hun associatie met de opbouw, oprichting en handhaving van Israël - om niet te spreken over de 'kolonisatie' van Judea en Samaria - de wereldvrede in de weg.
In het gesprek met zulke mensen kun je er daarom op wijzen dat je NIET wilt meedoen aan de revolutie en dat je ook niet het type 'vrijheid' nastreeft dat door de bewonderaars van massamoordenaars als Che Guevara en Jasser Arafat wordt gepropageerd en nagestreefd. Leg uit dat je wel een voorstander bent van het samen leven en werken, en dat dit volgens jou ook vandaag al uitvoerbaar is, maar dat je NIET gelooft dat de vernietiging van het (Joodse) kapitaal in Amerika en Israël de mensheid dichterbij naar de vrede brengen zal.
Houd er zelf indien nodig echter éérst mee op, met Israël te dwepen. Net als andere soevereine landen heeft ook de Joodse staat geen aanbidders nodig; als puntje bij paaltje komt heeft zij een eigen leger om haar burgers te beschermen. Laat eveneens je eventuele obsessie met Israël varen. Door je medemens puur vanwege zijn persoonlijke afkeer van Joden en/of Israël áán te vallen (zelfs in je gedachten) maak je immers geen vrede. Kijk vervolgens - maar alleen nadat je zelf de hier beschreven moeilijke stappen hebt genomen - of je gesprekspartner op zijn beurt bereid is om zijn dwang- en dwaalgedachten over de 'revolutie van het onderdrukte volk' en het dáármee samenhangende vijandbeeld los te laten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten